COMMUNIST TRUCED ON MARCOSES “Victims of Martial Law Trivial During Elections”

Who says one cannot be defeated before the 2010 election is over? Try to look at how Bayan Muna Rep. Saturnino Ocampo bends in the likes of presidentiable Sen. Manuel Villar for the sake that he gets the Nacionalista Party cut. Other than subjecting himself to Traditional Politicians (TRAPOs) like Villar, he now an “ass-wipe” for former enemies likes the son of former dictator- Ilocos Norte Rep. Bongbong Marcos. All three are making an unlikely friendship for the sake that their merged support blocs gets them in higher positions? Even before the elections, Ocampo has already admitted defeat. Defeat in terms of his very own principle which he is trying to recycle for the public to buy. What good is a hopeful politician when he is nothing but a downright serving his interest among everything else?

By 2010, what could be expected of these three? What would a divided picket do for reform or progress? After they get elected in office, what else would we look forward to than riddling back-stabbing? Or better yet, we could pay interest on Ocampo making a public apology for his allegiance to a corrupt “president to-be”; as if the admittance made it worth his fancied clemency. But are we not tired of hearing political excuses? The “I am sorry” of Gloria was rudely swallowed by Juan dela Cruz, why would Ocampo think his would be taken differently? Is it because his activist’s storyline would make a good cover-up?

Ocampo, who was a former NPA commander and had served long in the Communist Party’s kangaroo court, is also the same person who asks us to run down the city streets and make a picket. He had urged people to protest against people like Villar, to whom he now serve like some deity. If he had called it quits on the fight against abusive politicians who continue to benefit on public ignorance, then what else is true in the political platform he is trying to make us gulp? To which, who or what is his loyalty and service offered for?

It is an open secret that the Communist Party has dole-out millions for his senatorial campaigns. In fact, his political Makabayang Koalisyon ng Mamamayan or MAKABAYAN has accepted 50 million worth of fund machinery from the CPP hierarchy. Around 1 billion of CPP-NPA “red money” was given away for his candidacy. Is this not a cause for alarm? Why would the Communist Party support some political hopeful? Is it because Ocampo already swore commitment in the plot to eradicate the instituted democracy and have Jose Maria Sison as a shadow decision-maker behind his senate seat?

Ocampo is serving both a Communist tyrant (Sison) and power- greedy TRAPOs like Villar and Bongbong. One considers this as Ocampo’s act of desperation. He had worn-out his welcome in Kamara, politically speaking, as he was seated for three consecutive terms already. Aiming for a higher post such as the senate is the only trick Ocampo has in his pocket, all TRAPOs do, no matter how they try to deny being one and tries to laundry their names. They wanted the votes that do not fit their character. This is how politicians steal our rights. This is how Ocampo tries to win.

SATUR PLASTIK, DI TUNAY NA AYAW KAY BONGBONG

Muli nating napatunayan na isang magaling na artista lamang itong si Bayan Muna Representative Satur Ocampo dahil ito ay nagpaka-plastic sa mismong Christmas party na idinaraos sa compound ng Nacionalista Party ni Senador Manny Villar. Dati-rati ay parati nating nakikitang nanggagalaiti itong si Satur upang itanggi sa publiko ang kahit ano mang ugnayan niya kay Bongbong Marcos ngunit sa nasabing pagdiriwang ay bigla itong kumabig at nakipag-kamay sa nasabing personalidad. Ano ang motibo sa likod ng kaniyang biglang pagkabig?

Sa tulad nating mga botante, isa lamang ang mensahe nito. Ito ay ang patunay na tulad ng mga pulitikong binabatikos ni Satur Ocampo ay siya rin pala ay isang sertipikadong TRAPO na may kakayahang talikuran ang prinsipyo para lamang makakuha ng pogi points sa publiko at media at upang matiyak ang kaniyang pagkapanalo sa dadating na eleksyon sa 2010. Kung dati ay madalas natin naririnig ang boses ni Satur na kaliwa’t kanan na nagsasambit ng batikos laban sa kung sino man ang kaniyang gustong siraan, ngayon ay madalas na natin itong nakikitang naka-ngiting aso.

Nakakaawa na madali niyang nalinlang ang kaniyang mga taga-suporta na mga NPA na hanggang ngayon ay patuloy na lumilikom ng pera para sa kaniyang kandidatura. Lingid sa kanilang kaalaman ay na nabenta na pala ni Satur ang kaniyang prinsipyo at ngayon ay gahamang nag-aambisyon na lamang ng mataas na pwesto para sa sarili lamang niyang kapakanan. Kumpletong-kumpleto na talaga ang ginagawang pagbabalat kayo ni Satur Ocampo bilang “sugo” ng mga NPA sa pagpasok sa pulitika ng ating bansa ngunit sa katunayan ay ginagagamit lamang niya ang mga ito upang palawakin ang kaniya tsansa sa 2010 at upang makalikom ng pinansyal na resources.

Tulad ng isang TRAPO, makikita natin ang kagalingan ni Satur sa pagpapabango ng kaniyang pangalan at ang pakikipag-alyansa nito maski sa mga grupong may salunggat na paninindigan kesa sa kaniya at sa grupo na sumusuporta sa kaniya. Napag-alaman na ang pag-alis ni Satur at Liza Maza sa senatorial slate ni Senador Villar pagkatapos ipasok si Marcos ay isang stratehiya lamang upang ipamukha ng dalawa ang mawawalang boto sa Nacionalista Party presidentiable sakali sila ay tuluyang ilaglag.

Dapat palakpakan si Satur Ocampo at Liza Maza sa kanilang magaling na pagbabalat-kayo at panlilinlang na ginagawa sa publiko at pati na rin sa mga NPA na parang mga puppet na sumusunod sa kanilang layaw. Kailan kaya sila magigising sa katotohanan?

MILITANTE: VILLAR NAPATAWAD, MARCOSES TINABLA

Nagdeklara kamakailan si Representatives Satur Ocampo at Liza Maza ng kanilang desisyong tumakbo bilang independente sa dadating na eleksyon para sa pagka-senador. Ayon sa kanilang naging pahayag, ang kanilang desisyon ay bunsod ng naging pormal na pakikipag-alyansa ng Nacionalista Party (NP) ni Senador Manny Villar sa Kilusang Bagong Lipunan (KBL) ni Congressman Bongbong Marcos at ang pagsama sa huli sa senatorial slate ng nasabing presidentiable.

Dahil sa kanilang naging desisyon, saan ngayon pupulutin ang una na nilang naging usapan na magbibigay ng 2 milyon boto ang kampo nila Satur at Liza sa kandidatura ni Villar kapalit ang pagbibigay ng suportang pinansyal at ang pangakong paglalaan ng limang cabinet posts at committee chairmanship sa senado sakaling manalo ang naturang presidential aspirant sa 2010? Kung babawiin nila ang naging alok kay Villar, kanino na nila ito muling ilalako gayung una na silang tinanggihan ni Senador Mar Roxas na ngayon ay tatakbo na lamang bilang bise presidente ni Senador Noynoy Aquino? Hindi rin maaaring i-alok kay Senador Chiz Escudero dahil ito ay nagpahayag na rin ng pag-atras sa karera sa pagka-pangulo.

Kung susuriin maigi ang naging pahayag ng dalawang progresibong mambabatas ay maaari nating masabi na ang kanilang deklarasyon ay isang palabas lamang upang sila ay hindi masabihan ng pagbabalimbing at pagkampi sa pamilya Marcoses. Hindi nga naman magiging maganda sa kanilang imahe ang pag-alyado sa isang partido na susuporta kay Bongbong. Bukod dito, dahil sa naging anunsyo nila ay nagmistulang maprinsipyo nga naman ang dalawang representante. Pero kung babalikan ang lahat ng naging pahayag, hindi ba’t mismong si Satur ang nagpatunay na bagama’t tatakbo sila bilang independente ay patuloy pa rin silang makikipag-ugnayan kay Villar pati na rin sa ibang presidential aspirants. Sa madaling salita, patuloy nilang iaalok ang 2 milyong boto at ang paghingi ng kapalit para dito. Kung baga, sila ay magiging ghost candidates sa ilalim ng Nacionalista Party ni Senador Villar. Panalo pa rin nga naman sila sa kinalaunan.

Kung tutuusin, walang mawawala sa dalawa dahil sa pagtakbong independente, bagkus ay tila naging kampeon pa si Satur at Liza sa mata ng mga Pilipinong nakaranas ng hagupit ng martial law rule noon ni dating Pangulong Ferdinand Marcos kung kaya’t madali nila itong mahihimok na ilagay ang kanilang mga pangalan sa balota. Plantsadong-plantsado ang moro-morong palabas ni Satur at Liza.

Dapat nating tandaan na dito sa bansa nating Pilipinas, hindi lahat ng nakikita ay totoo. Hindi lahat ng naririnig ay ang katotohanan kung kaya’t dapat pagnilayan at suriing mabuti. Hindi masama na mapaalalahanan tayo na marami sa ating mga pulitiko at gustong maging pulitiko ang pwedeng mag-mistulang tupa ngunit ang katunayan ay mga lobo pala.